Presentación da Evanxélica memoria de Xavier Alcalá

O xoves día 7 ás 20:00, na Feira do libro da Coruña, partillaremos mesa con Xavier Alcalá o seu editor Víctor Freixanes e máis eu para tentar dar conta publicamente das moitas virtudes das súas novelas Entre fronteiras, Nas catacumbas e Unha falsa luz, as cais supoñen unha vasta, lúcida e moi ben escrita triloxía sobre a represión sufrida polos evanxélicos galegos a maos do fundamentalismo franquista. Contaremos ademais entre o público coa presenza da principal testemuña dos feitos narrados, don Manuel Molares, quen no seu día contactou o propio Alcalá para propoñerlle a literaturización dos esforzos e penalidades soportadas pola comunidade de crentes.

A. F.

Share

6 comments to Presentación da Evanxélica memoria de Xavier Alcalá

  • Entre as miñas preferidas está sen dúbida Tertúlia, unha novela que nos oitenta foi polémica porque retratou as dificultades dun escritor novo para comezar a publicar; algunhas das personaxes facían sen dúbida referencias claras a persoas que eran factores relevantes do sistema literario galego do momento, o que molestou aos popes de sensibilidade máis caciquil e intransixente. Dise que esta novela foi apeada no último momento dalgún grande premio dos oitenta polo veto dalgún destes “tesos” señores, e iso propiciou o lanzamento como premiada nesa ocasión da primeira grande obra dalgún dos nosos hoxe máis recoñecidos.
    En calquera caso, eu disfrutei moito con Tertúlia, e cónstame que algunha crítica literaria de máximo prestixio tamén o anima hoxe á súa reedición, pois leva moitos anos esgotada. Trata, ademáis do ambiente galego das “capeliñas” editoriais, o asunto da fraude literaria por plaxio e contén unha novela interior de aventuras. Do máis recomendábel da literatura galega. Por certo, se a atopa gárdea ben para si ou para outro, pois custa moito atopar un exemplar polas librarías de vello.

  • Entre as miñas preferidas está sen dúbida Tertúlia, unha novela que nos oitenta foi polémica porque retratou as dificultades dun escritor novo para comezar a publicar; algunhas das personaxes facían sen dúbida referencias claras a persoas que eran factores relevantes do sistema literario galego do momento, o que molestou aos popes de sensibilidade máis caciquil e intransixente. Dise que esta novela foi apeada no último momento dalgún grande premio dos oitenta polo veto dalgún destes “tesos” señores, e iso propiciou o lanzamento como premiada nesa ocasión da primeira grande obra dalgún dos nosos hoxe máis recoñecidos.
    En calquera caso, eu disfrutei moito con Tertúlia, e cónstame que algunha crítica literaria de máximo prestixio tamén o anima hoxe á súa reedición, pois leva moitos anos esgotada. Trata, ademáis do ambiente galego das “capeliñas” editoriais, o asunto da fraude literaria por plaxio e contén unha novela interior de aventuras. Do máis recomendábel da literatura galega. Por certo, se a atopa gárdea ben para si ou para outro, pois custa moito atopar un exemplar polas librarías de vello.

  • Entre as miñas preferidas está sen dúbida Tertúlia, unha novela que nos oitenta foi polémica porque retratou as dificultades dun escritor novo para comezar a publicar; algunhas das personaxes facían sen dúbida referencias claras a persoas que eran factores relevantes do sistema literario galego do momento, o que molestou aos popes de sensibilidade máis caciquil e intransixente. Dise que esta novela foi apeada no último momento dalgún grande premio dos oitenta polo veto dalgún destes “tesos” señores, e iso propiciou o lanzamento como premiada nesa ocasión da primeira grande obra dalgún dos nosos hoxe máis recoñecidos.
    En calquera caso, eu disfrutei moito con Tertúlia, e cónstame que algunha crítica literaria de máximo prestixio tamén o anima hoxe á súa reedición, pois leva moitos anos esgotada. Trata, ademáis do ambiente galego das “capeliñas” editoriais, o asunto da fraude literaria por plaxio e contén unha novela interior de aventuras. Do máis recomendábel da literatura galega. Por certo, se a atopa gárdea ben para si ou para outro, pois custa moito atopar un exemplar polas librarías de vello.

  • Hai moito tempo que non leo nada de don Xavier, pero lembro con especial agarimo, á parte de “A nosa cinza”, unha novela que me entusiasmou no seu día e que pasou sen pena nin gloria: “Alén da desventura”.

  • Hai moito tempo que non leo nada de don Xavier, pero lembro con especial agarimo, á parte de “A nosa cinza”, unha novela que me entusiasmou no seu día e que pasou sen pena nin gloria: “Alén da desventura”.

  • Hai moito tempo que non leo nada de don Xavier, pero lembro con especial agarimo, á parte de “A nosa cinza”, unha novela que me entusiasmou no seu día e que pasou sen pena nin gloria: “Alén da desventura”.