Alfredo Ferreiro, Sistema literário, Teatro

Gustavo Pernas e Rubén Ruibal: “Non lle damos medo ao poder”

Gustavo Pernas: […]Eu escoito o da rebaixa dun 44% [en Industrias Culturais] e non me parece aceptable que o asumamos con resignación, máis aínda cando aí temos o que nos vai custar Ratzinger. A falta de política cultural do Goberno escúsana coa crise, e así desartellan un pouco máis a cultura. […] Xuntármonos os diferentes sectores sería fundamental. Hai pouco, un enxeñeiro alemán falounos dos recurtes no seu país. Dicía que é doado rebaixar na cultura porque noutros sectores hai lobbies que amalgaman a xente, pero a cultura está individualizada entre creadores e pequenos colectivos. Non hai nada que lle dea medo ao poder. E o noso esparexemento, a falta dun tecido cultural, é maior. […] O ano de Medidas preventivas levei tres premios seguidos e iso serviu para que non nos desen subvención. Aquilo lembroume o impaís de Xaquín Marín, co pé tripando na xente. Ao contrario, eu penso que se algo caracteriza á dereita gobernante é unha certa indiferenza coa cultura. Cando o Bloque estaba na consellería non era indiferenza, era que supetamente adoptaron unha política neoliberal, superburocratizada, cuns prexuízos tales que, ante calquera discrepancia, tiñas o perigo de ser claramente censurado. É dicir, a indiferenza o que leva é a que non haxa tanta persecución por tras… En plan “eses con catro pesos apáñanse”. […]

Rubén Ruibal: […] Eu en dúas tardes que botei na feira do libro da Coruña vino ben. Chega a tal extremo a separación entre xéneros que primeiro entraron os novelistas á presentación dunha novela; saíron os novelistas e entraron os poetas, e ao final entraron os coruñesistas que non len novela nin poesía. Iso é así. […] O que publicou agora Biblos [A néboa amarela, con César Candelas] mandeino a outras editoriais e dixéronme “teatro non imos publicar porque…”. Hai que botarlle peito e montar unha compañía para facer os teus textos, como Gustavo. […] Co dos premios seguimos nos anos 90. Agora nos Cunqueiro xa nin é obrigado publicar o texto; din “poderá publicar”. Antes era obrigatorio, pero coa miña intelixencia fixen que mudasen as bases… […] O deseño actual do que eran os premios nacionais é unha mostra máis do que queren facer. Queren derrubar. É unha consellería de demolición, a intención é esa, pero hano ter difícil. Cando as cousas se poñan chungas, a xente vaise mover.

Vía “Non lle damos medo ao poder”, por Óscar Iglesias · ELPAÍS.com.

Recomendamos tamén: Un recorte “humillante” | Galicia Hoxe.

Share
Standard