Premios Xerais 2017

Premios Xerais ao vivo 2017

Mais un ano viaxamos á Illa de San Simón coa ilusión de botar unha man na maior gala literaria do ano. Contaremos coa habitual pericia nas redes sociais de Ghanito e, pola primeira vez, coa profesionalidade de Aser Orbán comandando a cámara a edición de vídeo e de Tiago Alves Costa como cronista para a lusofonia (cfr. em breve na Palavra Comum). […]

Share

As aventuras de Alice

As Aventuras de Alicia no País das Marabillas, com tradução de Xavier Queipo para o galego e ilustrações de Fausto Isorna (El Patito Editorial, 2015) foi apresentado ontem na livraria Couceiro de Santiago de Compostela. […]

Share

Dois poemas no centenário da Primeira Grande Guerra

Uma guerra que começa com uma população a seguir o arame farpado da falsa democracia. Uma guerra que enche um carro de combate com a carne cega do proletariado. Uma guerra em que o povo carrega as poderosas metralhadoras do liberalismo. Uma guerra em que o Pai Natal troca renas por aviões para repartir bombas entre as crianças de Ocidente. Nada há mais eficiente do que a indústria excessiva da avareza, do controlo dos ganhos face a tanta vida perdida, tantas vesículas a rebentarem, tanto gás sufocante sob as asas de um poder que flameja. Milhares de soldados morrem para ganhar um metro de terra nos poros da fronteira. Onde os ganhos tirados, onde os usufrutos dos disparos? Quem reparará a rotura dos vasos sanguíneos de uma sociedade escrava que luta pelo seu genocídio?

***

Na trincheira, entre lama, merda e mijos a fio nem tornam o frio as parasitas nem faz companhia a baioneta enferrujada. A família está muito longe, muitos anos longe, muitas vidas longe, e só resta uma tão negra ao amanhecer não chegará. Todo um universo se amostra no fulgor de uma bomba que cai abeirada do último hálito, e entre explosão e explosão o tempo fica suspenso ou agoniza definitivamente. Os minutos são dentes a cair perdidos no chão para sempre. O sangue é oiro derramado que alimenta os prados agrestes. Após o florescimento da morte entre as unhas e a carne do medo nenhuma flor chorará quando abrir as pétalas ao vento.

Alfredo Ferreiro (em RIBEIRO, João Manuel (org.), Barricadas de estrelas e de luas. Antologia Poética no Centenário da Primeira Grande Guerra, Porto: 2013, Tropelias & Companhia, 13-16. Na antologia participaram também: António Ferra, António Mota, Aurelino Costa, Fernando Costa Branco, Francisco Duarte Mangas, Gisela Silva, João Manuel Ribeiro, João Paulo Cotrim, João Pedro Mésseder, Jorge Velhote, José António Franco, José Fanha, José Jorge Letria, José Viale Moutinho, Luísa Ducla Soares, Maria da Conceição Vicente, Maria Helena Pires, Nuno Higino, Pedro Teixeira Neves, Rui Zink e Sara Canelhas)

{Alfredo Ferreiro em Palavra comum}

Share

O Mundo Secreto de Basilius Hoffman, de Fernando M. Cimadevila

Esta é unha serie que consta de dous libros: O ladrón de soños e Un faro na escuridade. O primeiro libro trata da maxia, aínda existente, das civilizacións pasadas e do poder do amor. O segundo vai por un camiño moi diferente: surrealismo, fantasía, seres do pasado e poderes ocultos do noso interior.

Gustoume máis o segundo, é de acción máis continua e case sen descanso. Sempre que rematas unha páxina non sabes que vai ocorrer na seguinte. Os personaxes son canto menos estraños: un antigo discípulo dun dos protagonistas corrompido polo inmenso poder dunha antiga reliquia, un arqueólogo que non naceu no ano dos medos, o seu sobriño (de tal tío tal sobriño), dous descendentes dunha antiga civilización chamada “ Os Antigos” que posúen unha máquina voadora semellante a un dirixible que se guía por ondas que emite un mineral chamado somium…

Ambos os dous son dos libros que máis me engancharon dos moitos e moitos que lin na miña vida. É unha gran saga ben escrita e con unha boa historia. A min gustoume moito, recoméndoo.

Aquí vos deixo a ligazón da páxina oficial da saga, aínda apenas ten nada e está incompleta pero ten boa pinta. Vos días/noites e feliz primavera a todos.

Gabriel Ferreiro

Share

Xabier Docampo presentou A illa de todas as illas nas Portas ártabras

Edicións Xerais: “A illa de todas as illas narra a aventura de tres rapaces, nunha illa deserta que non ten nome, pero a que todos chaman Navalleira. Puxéranlle ese nome os mariñeiros, porque nela había moitas navallas; pero agora, segundo lles conta o patrón do barco que os leva alí, só quedan brétemas mestas e espíritos. Algúns mariñeiros que chegaran á illa buscando navallas volveran a terra dicindo que escoitaran voces e que viran xentes que lles falaban en todas as linguas do mundo e que vestían como os que veñen nos libros antigos. Xabier P. DoCampo quixo render tributo con esta historia a todos aqueles fermosos libros de aventuras cuxas historias sucedían nunha illa deserta ou aparentemente inhabitada, obras que mantiveron, como di no epílogo, «o meu corazón alterado, as miñas emocións abrollando coma fontes da alma e moitas horas entregadas á lectura cando llelas tiña prometidas ao sono ou ao estudo».”

Tati Mancebo asistiu ao acto e gravou este vídeo para a ocasión.

Share

As Crónicas de Landereina. Bágoa de lúa, por Gabriel Ferreiro

O libro de Sabela González trata dun país onde todo era paz, pero un día cambiou. Un ser maligno subiu ao poder, o ser foi derrotado pero a ferramenta máxica que usou para conquistar Landereina seguía existindo. Séculos despois atópase repartida en anacos por todo Landereina tras un intento falido de destruíla. Agora as nosas heroínas, Güenaela e Berenguela, están pesquisando a localización de todos os anacos para poder destruír a posible ferramenta máxica máis poderosa de todo o universo: a Pedra da Lúa.

As novelas de aventuras fantásticas deben ser moi animadas e cunha considerable ración de acción, pero esta por momentos se dedica a contarche máis detalles da historia dos necesarios, segundo o meu criterio, o que a fai ás veces un pouco lenta.

Sen embargo, As crónicas de Landereina. Bágoa de lúa gustoume moito. Basicamente pola característica de que, se comezas ao ler o libro e logo tes que retomalo, cun pouco de atención facilmente te enteiras absolutamente de todo do que pasou (evidentemente sempre hai detalles que están cando contan un suceso por primeira vez, pero á hora de escribir estas liñas non os teño en conta). Tamén me gustou a grande variedade de criaturas, personaxes, pobos, razas e culturas. É un libro moi bo.

Gabriel Ferreiro (un lector de 13 anos)

 

Share

Beatriz Maceda presentou Man, o alemán de Camelle

Your browser does not support iframes.

Share

Corazón de pedra, de Agustín Fernández Paz

En Corazón de pedra Agustín Fernández Paz ofrécenos, ademais dunha obra entretida e sensible, unha sorte de reflexión sobre a literatura fantástica. Porque nesta obra, se ben aparece a figura dun dragón, non é dun modo abrupto e declaradamente fantástico, senón mediante a inserción de argumentos lendarios nun cadro perfectamente verosímil: unha viaxe ao rural pon en contacto a protagonista coas lendas e a contorna natural do lugar, que as absorve e as vive dun modo que só na infancia sabemos, intuitivamente, desfrutar.

Oxford Univesity Press: «Unha apaixonante aventura que nos lembrará o poder que ten a fantasía para cambiar as nosas vidas. Todos os nenos teñen un animal preferido e os de Brenda son os dragóns. Despois de ler moitos libros sobre o tema, Brenda sabe perfectamente como eran os dragóns e non consegue entender por que desapareceron. Cando chegan as vacacións do verán, a protagonista e mais os seus pais viaxan a unha casa rural nun bosque. Alí nace unha antiga historia sobre un dragón…»

Share

Premios Xerais 2012: o evento

 

Share